Verder waar we gebleven waren.

28 en 29 januarie

Na het zware winkelen vertrokken we naar het station in Bangkok. Opzich was dat al weer iets aparts op het station. Een zeer grote wachthal, waar de meest aparte mensen zaten te wachten op de grond,. Sommige mensen konden we niet plaatsen waar deze vandaan kwamen. Hele familie's het leken wel pakistanen of indieers of zoiets. Sommige liepen met een soort tulband op. Zeer apart om allemaal te zien. Wij hadden de trein van 19.30. Dat zou betekenen dat we de volgende ochtend om 9.45 aan zouden komen. We zijn achteraf om 11.00 aangekomen. Het was een behoorlijke lange trip, maar we hebben ons kostelijk vermaakt. Tegenoverons zat een meid van zo een jaar of 25. Ze kwam uit Engeland, haar naam was Michell. Ze was al ruim 6 mnd onderweg. Ze had van alles en nog te vertellen. Later kwam ene Todd op de trein gestapt. Deze jongen van 28 kwam uit Canada en was net als ons net in Thailand, hij was helemaal alleen net als Michell. En zocht al gauw contact met ons. Na wat bier te hebben genutigd en een fesstje hebben gebouwd in de restaurantwagon. Waar we weer meer personen leerden kennen. Zoals een gozer uit Italie, Noren maar ook nederlanders. Mochten we om 11.00 gaan slapen, je werd ook echt gedwongen om te slapen. De bedden werden opgemaakt en het werd muisstil in de wagon. Hier en daar werd er nog wel een peukje gerookt tussen da wagons in. Daar stond je namelijk ook in de buitenlucht. Maar niet prettig om te staan. Wij hebben deze nacht ook nauwelijks een oog dicht kunnen doen. Volledig in afwachting wat ons te wachten staat. We waren ook zo benieuwd. S'ochtens om een uur of 6.00 kwamen hier en daar al wat geluiden uit de wagons van mensen die wakker werden. Wij hebben geloof ik de hele nacht meegemaakt en elk geluid gehoord. Soms stond de trein wel een 20 minuten stil in de middel of nowhere. Eindelijk kwam het ontbijt, maar dat stelde niet veel voor. De rit met de trein van zo een 700 km koste ons 1900 Bath (42 euro). We besloten ook meteen dat we als we terug gingen om het vliegtuig te pakken. Het was wel een super beleving maar niet om nog een keer mee te maken. Maar het kon erger volgens Michell, deze had namelijk in een nachttrein gezeten in India, waar je met zijn drieen boven elkaar ligt. Inclusief ratten die langs je hoofd liepen. Dus we mochten niet klagen over de drie kakkerlakken die we gezien hebben haha.In Chiang Mai pakte we gauw een Tuktuk die ons naar het guesthouse die ik al van te voren thuis op had gezocht. Daar bleven we een nacht voor 650 bath (14.50 euro) voor een kamer voor twee personen. We zouden het vandaag rustig aan gaan doen, dus we kozen voor een massage. Deze namen we om de hoek bij ons guesthouse. Volledige bodymassage voor 120 bath p.p.(2.60 euro) voor een uur.Na wat bij gekomen te zijn liepen we wat rond om op zoek te gaan naar een info kantoor. TAT genaamd. Er is zoveel te doen in Thailand dat we steeds meer twijfelden wat we nu moetsen gaan doen. Toch kozen we voor de lange rondtrip met eigen vervoer zoals we het van plan waren. Dus bij de Tat eerst even kijken wat we zo al kwijt waren voor het huren van een auto. We werden geholpen door Kai ( betekent Chicken ). Een leuke jonge dame die wel met ons mee dacht. Zo kwam ze op het idee, dat we vanuit Chiang Rai terug konden vliegen naar Bangkok. Dat scheelde weer een weg terug naar Chiang Mai. Omdat we dan een bepaalde route dubbel zouden rijden. Zo konden we weer een extra dag verdienen. We kozen voor een 4WD omdat we soms ook op onverharde wegen wilden gaan rijden. dus nu rijden we in een dikke pickup. Lekker hoog en luxe. Maar wel een behoorlijk slagschip. Thomas had nog nooit links gereden maar ook niet in een auto gezeten met het stuur rechts. Het verkeer in Chiang Mai was wel minder druk dan in Bangkok. Maar in sommige momenten net zo chaotisch. Maar als je het nooit probeert dan leer je het niet. We konden de pickup de volgende ochtend om 8.00 uur op gaan halen, en we huurden hem dan ook 10 dagen. We hadden ook gelijk tickets geboekt voor de reis van Chiang Rai naar Bangkok, deze kosten ons 2750 pp (60 euro). De pickup was 1000 bath per dag ( 22 euro ). Dus dat was geregeld. Maar onderhand was het ook alweer 16.00 uur. We besloten maar wat te gaan eten, omadt we de afgelopen dagen ook steeds van de marktkramen hebben gegeten. Zouden we dit ook weer hier gaan doen. We kwamen niet helemaal op de markt terecht waar we heen wilden. Maar achteraf gezien was dit wel een hele leuke markt, waar bijna alleen maar locals liepen. Daar hebben we heerlijk van alles geproefd, het leek wel een proeverij. Van Sate tot shakes. Wafels met vulling, gedroogde en geroosterde vis enz. Heerlijk om je vingers bij op te eten. Thomas kon het niet uitstaan dat hij die andere markt kon vinden waar we in eerste instantie naar toe wilden. Weer maar een Tuktuk aangesproken dit keer een vrouwelijke dame. Ze bracht ons wel naar de plek die we aanwezen. Maar daar was ook geen markt te zien. Er stond wel een zeer mooie vervallen Wat ( tempel ), mooi in de schijnwerpers. Daar was op dat moment buiten een ceremonie aan de gang. Er liepen buiten wat jonge lui van zo een jaar of 17. Die begonne ook te lachen dat we hier stonden want de nachtmarkt was hier helemaal niet. Thomas is nodig aan een bril toe, hij had ze namelijk vergist. Nou wistenwe ook waarom we deze markt niet konden vinden. Een van de jongens bood ons aan, om ons naar deze markt toe te brengen. Dat sloegen we niet af, totdat we bij zijn brommer aankwamen. Ja en hoe gaan we dan? Nou gewoon met zijn drieen op de scooter. n dit zijn geen scooters die 40 rijden, maar makkelijk 120 km per uur gaan. Dus wij met zijn drieen op de scooter. Wat eeen ervaring, het was in het begin behoorlijk eng. Maar deze jongen was zeer voorzichtig bezig. En had dit schijnbaar vaker gedaan. Het s hier dan ook normaal dat er meerdere mensen op de scooter zitten. Soms wel met zijn vieren en dan ook nog de hond mee. Eindelijk op de markt aangekomen, merkten we dat dit helaas te toeritisch was. We vertrokken dan ook snel naar ons guesthouse, we waren ook zeer moe van de nachttrein en de slopende stad Bangkok.

donderdag 30 januari

7.00 opstaan en ontbijten. Om 8.30 waren we bij ons autoverhuur bedrijf waar onze gehuurde pickup stond. Wat een apparaat, Thomas begon al te zweten zonder dat hij een meter had gereden. We reden van het parkeer terrein af en telkens in mijn hoofd zei een stemmetje LINKS RIJDEN. Het ging aardig soepel. Er zijn bepaalde handelingen bv als je de weg opdraait dat je wel links uit komt enz. Waar je normaalliter niet over na hoeft te denken, zijn het nu handelingen waar je je hoofd bij moet houden. We wisten heus wel dat er een moment zou komen dat we de fout in zouden gaan. We gingen gelijk op weg naar Doi Suthep. Dat is een tempel boven op een berg, deze is zo een 1600 meter hoog. Met allemaal haarspeldbochten. Maar zeer de moeite waard om te bezichtigen. Het was een mooie en rustgevende tempel. Bij aankomst bij de parkeerplaats konden we er voor kiezen om metde kabelbaan om hoog te gaan of de trap we kozen voor de trap omhoog. Het waren exact 304 tredens om boven te komen. De reling van de trap was helemaal van porselein het was de hals van een draak. Ontzettend indrukwekkend. De hele tempel was weer kitch en praal maar zo mooi allemaal niet uit te leggen. Ook hier liepen we een aardige tijd rond en genoten van het mooie uitzicht over Chiang Mai. Thomas wou meteen na het verlaten van Doi Suthep met de pickup verder over een onverharde weg. Deze weg liep nog hoger dan de tempel lag. We kwamen helemaal op het puntje terecht waar we een schitterend uitzicht hadden over een dal en keken precies op een village( waar bergvolken wonen) Ik heb hoogtevrees en durfde niet helemaal te kijken, Thomas genoot er met volle teugen van. Op de terugweg naar beneden kwamen we bij de village voorbij. We wilden een kijkje nemen, maar het leek wel de efteling, de parkeerwachters stonden je al op te wachten. We kozen ervoor om door te rijden. Thomas moest de grote pickup draaien en had daar duidelijk moeite mee. Met een hoop herrie, en veel gedraai is het hem uiteindelijk gelukt. Dit was dan ook de eerste keer dat hij moets draaien, hij heeft natuurlijk wel een laadbak van zo een 3 meter achter zich aan. Die moest je natuurlijk niet vergeten. Dat gebeurde wel die avond, maar daar kom ik zo op terug. We vervolgden onze weg naar Pai "het hippiedorp van het noorden van Thailand" Deze rit zal zo een 129km in beslag nemen. We dachten dat we dit wel konden gaan rijden in een uur of twee. Helaas werd dat een uurtje of 4. Er waren 275 haarspeldbochten en konden soms niet harder dan 30 a 40 km per uur in de tweede of derde versnelling. Soms ging het zo stijl om hoog niet normaal. Maar wel zeer indrukwekkend, haha Thomas kon gelijk oefenen. De tank hadden we trouwens helemaal vol gegooid 60 liter diesel voor 11000bath (25 euro). Onderweg kwamen we de mooiste uitzichten tegen die je maar kon bedenken mesen op brommers met manden kleine bussen vol met mensen. Mensen die langs de weg werkten enz. Omdat de reis langer duurde dan we dachten werd het al donker maar we zaten net over de helft. Niets velicht in de bergen. Wat een rit. Eindelijk aangekomen in Pai parkeerde Thomas de pickup langs de straat. En ja hoor hij vergat zijn laadruimte, hij reed naar achteren en BAM. Er stond ineens een auto achter hem zonder lichten. We hadden het op dat moment niet meer. Maar gelukkig waren we een een hippiedorp waar alleen maar peace is. De bestuurder stapte uit zijn pickup en keek naar zijn robuste bumper, wat zijn die toch ijzersterk, en in de bergen heb je een bumper om ergens mee tegen aan te rijden. Dus er was gelukkig niets aan de hand en de man verontschuldigde zich over het feit dat ik tegen hem aan reed. Haha, daar stonden wij dan in het dorp. We kregen echt het gevoel van peace over ons heen.Een zeer apart sfeertje en zo rustgevend dorp. Niet uit te leggen. Zo vredig en gemoedelijk. We konden ons goed voorstellen dat hier mensen blijven hangen. Op zoek naar een guesthouse, vonden we er eentje die had van die mooie kleine houten huisjes met een rieten kap erop. Leuke meubels van bamboe en een klamboe boven het bed. Dit zag er relaxt uit. Was niet de allergoedkoopste, maar we hadden ook geen zin meer om te zoeken. We wilden het dorp bekijken met al die leuke straten, en aparte winkels en kramen. We hebben hier nog een hele leuke avond gehad, maar we merkten dat het s'avonds allemaal vroeg afgelopen was Wat een stilte in dit dorp. Dat was de volgende ochtend gauw afgelopen. Iedereen in Thailand schijnt een hond en een kat te hebben. Maar in Pai denken wij heeft iedereen ook een haan. Wat een mooie herrie was dat s'ochtends.

We gaan nu stoppen, wij zijn nu dat we dit schrijven in Mae Hong Son. En het is alweer bijna 24.00uur en hebben weer een hoop meegemaakt. Maar dat houden we voor de volgende keer.

Groeten Thomas en Marianne

Ps bedankt voor jullie leuke reakties, blijf vooral reageren we vinden het ook leuk om wat uit Nederland te horen.